koagulieren
Allemand
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich koaguliere |
| 2e du sing. | du koagulierst | |
| 3e du sing. | er/sie/es koaguliert | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich koagulierte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich koagulierte |
| Impératif | 2e du sing. | koagulier! |
| 2e du plur. | koaguliert! | |
| Participe passé | koaguliert | |
| Auxiliaire | haben sein | |
| voir conjugaison allemande | ||
koagulieren \koʔaɡuˈliːʁən\ (voir la conjugaison)
Prononciation
- Berlin : écouter « koagulieren [koʔaɡuˈliːʁən] »