koboltti

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif koboltti koboltit
Génitif koboltin kobolttien
Partitif kobolttia koboltteja
Accusatif koboltti[1]
koboltin[2]
koboltit
Inessif koboltissa kobolteissa
Élatif koboltista kobolteista
Illatif kobolttiin koboltteihin
Adessif koboltilla kobolteilla
Ablatif koboltilta kobolteilta
Allatif koboltille kobolteille
Essif kobolttina koboltteina
Translatif koboltiksi kobolteiksi
Abessif koboltitta kobolteitta
Instructif koboltein
Comitatif koboltteine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne kobolttini kobolttimme
2e personne kobolttisi kobolttinne
3e personne kobolttinsa

koboltti \ˈkoboltːi\

  1. (Chimie) (Métallurgie) Cobalt.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

  • kobolttihaikara — héron mélanocéphale

Vocabulaire apparenté par le sens

Voir aussi

  • koboltti sur l’encyclopédie Wikipédia (en finnois) 

Forme de nom commun

koboltti \ˈkoboltːi\

  1. Accusatif II singulier de koboltti .