koiranvehnä
Étymologie
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | koiranvehnä | koiranvehnät |
| Génitif | koiranvehnän | koiranvehnien koiranvehnäin (rare) |
| Partitif | koiranvehnää | koiranvehniä |
| Accusatif | koiranvehnä [1] koiranvehnän [2] |
koiranvehnät |
| Inessif | koiranvehnässä | koiranvehnissä |
| Élatif | koiranvehnästä | koiranvehnistä |
| Illatif | koiranvehnään | koiranvehniin |
| Adessif | koiranvehnällä | koiranvehnillä |
| Ablatif | koiranvehnältä | koiranvehniltä |
| Allatif | koiranvehnälle | koiranvehnille |
| Essif | koiranvehnänä | koiranvehninä |
| Translatif | koiranvehnäksi | koiranvehniksi |
| Abessif | koiranvehnättä | koiranvehnittä |
| Instructif | — | koiranvehnin |
| Comitatif | — | koiranvehnine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | koiranvehnäni | koiranvehnämme |
| 2e personne | koiranvehnäsi | koiranvehnänne |
| 3e personne | koiranvehnänsä | |
koiranvehnä \ˈkoirɑnˌʋehnæ\
- (Botanique) Chiendent des chiens, plante de nom scientifique Elymus caninus.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de nom commun
koiranvehnä \ˈkoirɑnˌʋehnæ\
- Accusatif II singulier de koiranvehnä.