komplimentieren
Allemand
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich komplimentiere |
| 2e du sing. | du komplimentierst | |
| 3e du sing. | er/sie/es komplimentiert | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich komplimentierte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich komplimentierte |
| Impératif | 2e du sing. | komplimentiere komplimentier! |
| 2e du plur. | komplimentiert! | |
| Participe passé | komplimentiert | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
komplimentieren \kɔmplimɛnˈtiːʁən\ (voir la conjugaison)
Hyponymes
- hinauskomplimentieren
- hineinkomplimentieren
- rauskomplimentieren
- abkomplimentieren
- bekomplimentieren
Prononciation
- Berlin : écouter « komplimentieren [kɔmplimɛnˈtiːʁən] »