kompotujo

Espéranto

Étymologie

Composé de la racine kompot (« compote »), du suffixe -uj- (« contenant total ») et de la finale -o (substantif).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif kompotujo
\kom.po.ˈtu.jo\
kompotujoj
\kom.po.ˈtu.joj\
Accusatif kompotujon
\kom.po.ˈtu.jon\
kompotujojn
\kom.po.ˈtu.jojn\

kompotujo \kom.po.ˈtu.jo\

  1. Compotier

Prononciation