korcić

Étymologie

Doublet de karcić emprunté à l’ukrainien кортіти[1].

Verbe

korcić \kɔr.t͡ɕit͡ɕ\ imperfectif (voir la conjugaison)

  1. Tourmenter.

Synonymes

Références

  1. « korcić », dans Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927