korto

Espéranto

Étymologie

De l’italien corte, de l’anglais court.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif korto
\ˈkor.to\
kortoj
\ˈkor.toj\
Accusatif korton
\ˈkor.ton\
kortojn
\ˈkor.tojn\

korto \ˈkor.to\ mot-racine UV

  1. Cour (d’une maison).

Prononciation

Paronymes

Références

Bibliographie

Étymologie

Mot composé de kort- et -o « substantif »

Nom commun

Singulier Pluriel
korto
\ˈkɔr.to\
korti
\ˈkɔr.ti\

korto \ˈkɔr.tɔ\

  1. Cour (de maison, de justice, royale), préau.

Prononciation