krenjá
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | krenjá | krenjayá | krenjatá |
| 2e du sing. | krenjal | krenjayal | krenjatal |
| 3e du sing. | krenjar | krenjayar | krenjatar |
| 1re du plur. | krenjat | krenjayat | krenjatat |
| 2e du plur. | krenjac | krenjayac | krenjatac |
| 3e du plur. | krenjad | krenjayad | krenjatad |
| 4e du plur. | krenjav | krenjayav | krenjatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
krenjá \krɛnˈʒa\ ou \krenˈʒa\ transitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « krenjá [krɛnˈʒa] »
Références
- « krenjá », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.