kris
: Kris
Anglais
Étymologie
- (XVIIe siècle) Du malais keris.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| kris \kɹɪs\ |
krises \kɹɪs.ɪz\ |
kris \kɹɪs\
Vocabulaire apparenté par le sens
- kris figure dans le recueil de vocabulaire en anglais ayant pour thème : arme.
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to kris \kɹɪs\ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
krises \kɹɪs.ɪz\ |
| Prétérit | krised \kɹɪst\ |
| Participe passé | krised \kɹɪst\ |
| Participe présent | krising \kɹɪs.ɪŋ\ |
| voir conjugaison anglaise | |
kris \kɹɪs\
Anagrammes
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Commun | Indéfini | Défini |
|---|---|---|
| Singulier | kris | krisen |
| Pluriel | kriser | kriserna |
kris \Prononciation ?\ commun
Prononciation
- Suède : écouter « kris [Prononciation ?] »