kudjá
Étymologie
- Dérivé de kudja (« statue »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | kudjá | kudjayá | kudjatá |
| 2e du sing. | kudjal | kudjayal | kudjatal |
| 3e du sing. | kudjar | kudjayar | kudjatar |
| 1re du plur. | kudjat | kudjayat | kudjatat |
| 2e du plur. | kudjac | kudjayac | kudjatac |
| 3e du plur. | kudjad | kudjayad | kudjatad |
| 4e du plur. | kudjav | kudjayav | kudjatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
Prononciation
- France : écouter « kudjá [kudˈʒa] »
Références
- « kudjá », dans Kotapedia