kuningaskunta

Étymologie

Composé de kuningas roi ») et de kunta division politique ou administrative »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kuningaskunta kuningaskunnat
Génitif kuningaskunnan kuningaskuntien
kuningaskuntain (rare)
Partitif kuningaskuntaa kuningaskuntia
Accusatif kuningaskunta[1]
kuningaskunnan[2]
kuningaskunnat
Inessif kuningaskunnassa kuningaskunnissa
Élatif kuningaskunnasta kuningaskunnista
Illatif kuningaskuntaan kuningaskuntiin
Adessif kuningaskunnalla kuningaskunnilla
Ablatif kuningaskunnalta kuningaskunnilta
Allatif kuningaskunnalle kuningaskunnille
Essif kuningaskuntana kuningaskuntina
Translatif kuningaskunnaksi kuningaskunniksi
Abessif kuningaskunnatta kuningaskunnitta
Instructif kuningaskunnin
Comitatif kuningaskuntine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne kuningaskuntani kuningaskuntamme
2e personne kuningaskuntasi kuningaskuntanne
3e personne kuningaskuntansa

kuningaskunta \ˈkuniŋːɑsˌkuntɑ\

  1. Royaume.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

kuningaskunta \ˈkuniŋːɑsˌkuntɑ\

  1. Accusatif II singulier de kuningaskunta.