kuningaskunta
Étymologie
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kuningaskunta | kuningaskunnat |
| Génitif | kuningaskunnan | kuningaskuntien kuningaskuntain (rare) |
| Partitif | kuningaskuntaa | kuningaskuntia |
| Accusatif | kuningaskunta [1] kuningaskunnan [2] |
kuningaskunnat |
| Inessif | kuningaskunnassa | kuningaskunnissa |
| Élatif | kuningaskunnasta | kuningaskunnista |
| Illatif | kuningaskuntaan | kuningaskuntiin |
| Adessif | kuningaskunnalla | kuningaskunnilla |
| Ablatif | kuningaskunnalta | kuningaskunnilta |
| Allatif | kuningaskunnalle | kuningaskunnille |
| Essif | kuningaskuntana | kuningaskuntina |
| Translatif | kuningaskunnaksi | kuningaskunniksi |
| Abessif | kuningaskunnatta | kuningaskunnitta |
| Instructif | — | kuningaskunnin |
| Comitatif | — | kuningaskuntine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | kuningaskuntani | kuningaskuntamme |
| 2e personne | kuningaskuntasi | kuningaskuntanne |
| 3e personne | kuningaskuntansa | |
kuningaskunta \ˈkuniŋːɑsˌkuntɑ\
Forme de nom commun
kuningaskunta \ˈkuniŋːɑsˌkuntɑ\
- Accusatif II singulier de kuningaskunta.