kurunenn

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Mutation Singulier Pluriel
Non muté kurunenn kurunennoù
Adoucissante gurunenn gurunennoù
Spirante cʼhurunenn cʼhurunennoù

kurunenn \ky.ˈrỹː.nɛn\ féminin

  1. (Botanique) Corolle.
  2. Couronne.
    • Ar vrenined a zouge eur gurunen, e kreiz an argad zoken, pe, da vihana, eun tortis kouevraour endro d’o ividigou.  (Trivarz, Istor Breiz hag ar Cʼhelted, Paris, 1910, page 34)
      Les rois portaient une couronne, même au milieu de la bataille, ou, du moins, un tortillon d’or et de cuivre.
    • Paper gwenn-lufr gant linennoù alaouret a zo peget eno, hag e kreizig-kreiz e weler ur pikol skeudenn eus Hitler en ur stern derv kizellet ; a-us d’ ar skeudenn, ardamez Alamagn, da lavarout eo : un erer gant e zivaskell astennet war o hed, hag e skilfoù sanket en ur gurunenn lore en-dro d’ un hevoud ruz-tan.  (Jarl Priel, Kazh ha logodenn, in Al Liamm, no 90, janvier-février 1962, page 31)
      Du papier blanc brillant avec des lignes dorées qui y sont collées, et au tout milieu on voit un immense portrait d’Hitler dans un cadre en chêne sculpté ; au-dessus du portrait, les armoiries de l’Allemagne, c’est-à-dire : un aigle aux ailes déployées, et aux griffes enfoncées dans une couronne de laurier entourant une croix gammée rouge vif.
    • Ar cʼheleier hag an trompilhoù a sone en kêr, ar roue kozh a bokas da Aorel, dirak ar bobl hag a lâras dezhañ e vije e vab-kaer hag e roje dezhañ e gurunenn.  (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /1, Éditions Al Liamm, 1984, page 51)
      Les cloches et trompettes sonnaient en ville, le vieux roi embrassa Aurel devant le peuple et lui dit qu’il serait son gendre et qu’il lui donnerait sa couronne.

Dérivés

Voir aussi

  • kurunenn sur l’encyclopédie Wikipédia (en breton) 

Références

  • « kurunenn(-vleuñv) f. » dans François Vallée, Grand dictionnaire français-breton, Édition de l'Impression commerciale de Bretagne, Rennes, 1931-1933, 817 pages, page 156a, 164a
  • Roparz Hemon, Nouveau dictionnaire breton français, Al Liamm, 6e édition revue et augmentée, 1978, page 496b
  • Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 317a, 329b