kuseno
Espéranto
Étymologie
- Du néerlandais kussen.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | kuseno \ku.ˈse.no\ |
kusenoj \ku.ˈse.noj\ |
| Accusatif | kusenon \ku.ˈse.non\ |
kusenojn \ku.ˈse.nojn\ |
kuseno \ku.ˈse.no\ mot-racine UV
Dérivés
Prononciation
- Toulouse (France) : écouter « kuseno [Prononciation ?] » (bon niveau)
Voir aussi
- kuseno sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto)
Références
Bibliographie
- E. Grosjean-Maupin, Plena Vortaro de Esperanto, SAT, Parizo, 1934 (racine U.V-4OA)
- kuseno sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
- kuseno sur le site Reta-vortaro.de (RV)
- Racine(s) ou affixe(s) "kusen-", "-o" présents dans le dictionnaire des racines « Universala Vortaro » (R1 de l’Akademio de Esperanto).
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| kuseno \Prononciation ?\ |
kuseni \Prononciation ?\ |
kuseno \ku.ˈsɛ.nɔ\