laní
: lani
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | laní | laniyí | lanití |
| 2e du sing. | lanil | laniyil | lanitil |
| 3e du sing. | lanir | laniyir | lanitir |
| 1re du plur. | lanit | laniyit | lanitit |
| 2e du plur. | lanic | laniyic | lanitic |
| 3e du plur. | lanid | laniyid | lanitid |
| 4e du plur. | laniv | laniyiv | lanitiv |
| voir Conjugaison en kotava | |||
laní \laˈni\ intransitif
- Aller, se déplacer (à pied, sur pattes).
Ko gijaxe ke gida ve laní.
— (vidéo, Luce Vergneaux, Jonvielera Ta Lorespura, 2020)- Je vais dans le hall de l’hôtel.
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « laní [laˈni] »
Voir aussi
Références
- « laní », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.
Forme de nom commun
laní \Prononciation ?\