landrina

Étymologie

Dérivé de landrar, avec le suffixe -ina.

Nom commun

Singulier Pluriel
landrina
\lan.ˈðɾi.no̯\
landrinas
\lan.ˈðɾi.no̯s\

landrina \lan.ˈðɾi.no̯\ féminin (graphie normalisée) (pour un homme, on dit : landrin)

  1. Flâneuse, paresseuse, lambine.

Forme d’adjectif

Nombre Singulier Pluriel
Masculin landrin
\lan.ˈðɾi\
landrins
\lan.ˈðɾis\
Féminin landrina
\lan.ˈðɾi.no̯\
landrinas
\lan.ˈðɾi.no̯s\

landrina \lan.ˈðɾi.no̯\ féminin (graphie normalisée)

  1. Féminin singulier de landrin.

Références