languificus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | languificus | languifică | languificum | languificī | languificae | languifică |
| Vocatif | languifice | languifică | languificum | languificī | languificae | languifică |
| Accusatif | languificum | languificăm | languificum | languificōs | languificās | languifică |
| Génitif | languificī | languificae | languificī | languificōrŭm | languificārŭm | languificōrŭm |
| Datif | languificō | languificae | languificō | languificīs | languificīs | languificīs |
| Ablatif | languificō | languificā | languificō | languificīs | languificīs | languificīs |
languificus \Prononciation ?\
- Qui rend languissant.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « languificus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage