laniatus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | laniatŭs | laniatūs |
| Vocatif | laniatŭs | laniatūs |
| Accusatif | laniatum | laniatūs |
| Génitif | laniatūs | laniatuum |
| Datif | laniatūi ou laniatū |
laniatibus |
| Ablatif | laniatū | laniatibus |
laniatus \Prononciation ?\ masculin
- Morsures, action de lacérer, de déchiqueter.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | laniatus | laniată | laniatum | laniatī | laniatae | laniată |
| Vocatif | laniate | laniată | laniatum | laniatī | laniatae | laniată |
| Accusatif | laniatum | laniatăm | laniatum | laniatōs | laniatās | laniată |
| Génitif | laniatī | laniatae | laniatī | laniatōrŭm | laniatārŭm | laniatōrŭm |
| Datif | laniatō | laniatae | laniatō | laniatīs | laniatīs | laniatīs |
| Ablatif | laniatō | laniatā | laniatō | laniatīs | laniatīs | laniatīs |
laniatus \Prononciation ?\
- Participe passé de lanio.
Références
- « laniatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage