laniatus

Latin

Étymologie

Déverbal de lanio, dérivé de laniatum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif laniatŭs laniatūs
Vocatif laniatŭs laniatūs
Accusatif laniatum laniatūs
Génitif laniatūs laniatuum
Datif laniatūi
ou laniatū
laniatibus
Ablatif laniatū laniatibus

laniatus \Prononciation ?\ masculin

  1. Morsures, action de lacérer, de déchiqueter.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif laniatus laniată laniatum laniatī laniatae laniată
Vocatif laniate laniată laniatum laniatī laniatae laniată
Accusatif laniatum laniatăm laniatum laniatōs laniatās laniată
Génitif laniatī laniatae laniatī laniatōrŭm laniatārŭm laniatōrŭm
Datif laniatō laniatae laniatō laniatīs laniatīs laniatīs
Ablatif laniatō laniatā laniatō laniatīs laniatīs laniatīs

laniatus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de lanio.

Références