lautta
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | lautta | lautat |
| Génitif | lautan | lauttojen lauttain (rare) |
| Partitif | lauttaa | lauttoja |
| Accusatif | lautta [1] lautan [2] |
lautat |
| Inessif | lautassa | lautoissa |
| Élatif | lautasta | lautoista |
| Illatif | lauttaan | lauttoihin |
| Adessif | lautalla | lautoilla |
| Ablatif | lautalta | lautoilta |
| Allatif | lautalle | lautoille |
| Essif | lauttana | lauttoina |
| Translatif | lautaksi | lautoiksi |
| Abessif | lautatta | lautoitta |
| Instructif | — | lautoin |
| Comitatif | — | lauttoine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | lauttani | lauttamme |
| 2e personne | lauttasi | lauttanne |
| 3e personne | lauttansa | |
lautta \ˈlɑu.tːɑ\ (syllabisation : laut-ta)
- Radeau, canot.
Laskea koskea lautalla.
- Descendre un rapide avec un 'canot'.
- Transbordeur, barque, bac, ferry.
Joen yli pääsee joko siltaa pitkin tai lautalla.
- On peut traverser la rivière par le pont ou en ferry.
Vocabulaire apparenté par le sens
- lossi — bac (bateau)
- pika-alus — embarcation rapide
Dérivés
- lautturi — passeur
Apparentés étymologiques
- lauta — planche
Forme de nom commun
lautta \ˈlɑutːɑ\
- Accusatif II singulier de lautta.