lavarecʼh

Forme de verbe

lavarecʼh \la.ˈvɑː.rɛx\

  1. Deuxième personne du pluriel de l’imparfait de l’indicatif du verbe lavarat/lavaret/lavarezh/lavarout.
    • Sane. — Koulskoude e lavarecʼh decʼh e oacʼh skuiz gant an Aotrou Hervé.  (Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, Brest, 1923, page 33.)
      Sane. — Pourtant vous disiez hier que vous en aviez marre de Monsieur Hervé.

Variantes dialectales

  • lârecʼh