lavaren
Forme de verbe
lavaren \la.ˈvɑː.rɛn\
- Première personne du singulier de l’imparfait de l’indicatif du verbe lavarat/lavaret/lavarezh/lavarout.
Ne daole gwech ebet kalz a evezh ouzh ar pezh a lavaren.
— (Roparz Hemon, Diamantoù Keroulaz, Al Liamm, 1964, page 167)- Elle ne prêtait jamais beaucoup attention à ce que je disais.
Variantes dialectales
- lâren
Espagnol
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe lavar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | ||
| Futur | ||
| (ellos-as/ustedes) lavaren | ||
lavaren \laˈβa.ɾen\
- Troisième personne du pluriel du futur du subjonctif de lavar.
Prononciation
- Madrid : \laˈβa.ɾen\
- Séville : \laˈβa.ɾeŋ\
- Mexico, Bogota : \laˈba.ɾen\
- Santiago du Chili, Caracas : \laˈβa.ɾeŋ\
- Montevideo, Buenos Aires : \laˈβa.ɾen\