lavarfe

Forme de verbe

lavarfe \la.ˈvar.fe\

  1. Troisième personne du singulier du potentiel du verbe lavarat/lavaret/lavarezh/lavarout.
    • A-raok avat ez eo ret e ve prennet an dorojoù, rak anez va labous ne ganfe, na ne lavarfe ger.  (Amable-Emmanuel Troude et Gabriel Milin, Labous ar Wirionez ha marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, page 30)
      Mais avant il faut que les portes soient fermées, car sinon mon oiseau ne chanterait pas, ni ne dirait mot.

Variantes dialectales

  • lârfe