lindra
Forme d’adjectif
| Nombre | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Masculin | lindre \ˈlinðɾe\ |
lindres \ˈlinðɾes\ |
| Féminin | lindra \ˈlinðɾo̞\ |
lindras \ˈlinðɾo̞s\ |
lindra \ˈlinðɾo̯\ (graphie normalisée)
- Féminin singulier de lindre.
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Conjugaison de lindra | Actif | Passif |
|---|---|---|
| Infinitif | lindra | lindras |
| Présent | lindrar | lindras |
| Prétérit | lindrade | lindrades |
| Supin | lindrat | lindrats |
| Participe présent | lindrande | — |
| Participe passé | — | lindrad |
| Impératif | lindra | — |
lindra \Prononciation ?\
Dérivés
- lindran
- lindrig
- lindring
Références
- Thekla Hammar, Svensk-fransk ordbok, 1936, 1re édition → consulter cet ouvrage (451)