maður

Islandais

Étymologie

Du vieux norrois maðr.

Nom commun

Type Singulier Pluriel
Cas Indéfini Défini Indéfini Défini
Nominatif maðurmaðurinnmennmennirnir
Accusatif mannmanninnmennmennina
Datif mannimanninummönnummönnunum
Génitif mannsmannsinsmannamannanna

maður \ˈma.ðʏr\ masculin

  1. Homme, mâle.
  2. Personnage, personne.
  3. Homme, être humain.
  4. Mari, époux.
    • Þetta er Geir, maðurinn minn.
      C’est Geir, mon époux.

Synonymes

1
2
3
4

Antonymes

1
4

Dérivés

Quelques dérivés 
  • ábyrgðarmaður
  • aðalmaður
  • aðalræðismaður
  • aðalsmaður
  • atvinnumaður
  • Austurríkismaður
  • Bandaríkjamaður
  • bogamaður
  • bogmaður
  • eiginmaður
  • Evrópumaður
  • fjallgöngumaður
  • forgöngumaður
  • forstöðumaður
  • fullorðinn maður
  • galdramaður
  • garðyrkjumaður
  • geimvísindamaður
  • landráðamaður
  • liðsmaður
  • lögreglumaður
  • sauðamaður
  • slökkviliðsmaður
  • starfsmaður
  • stjórnmálamaður
  • taflmaður
  • tónlistarmaður
  • umhverfisverndarmaður
  • verkamaður
  • yfirmaður

Prononciation

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.