mahtipontinen

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adjectif

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif mahtipontinen mahtipontiset
Génitif mahtipontisen mahtipontisten
mahtipontisien
Partitif mahtipontista mahtipontisia
Accusatif mahtipontinen[1]
mahtipontisen[2]
mahtipontiset
Inessif mahtipontisessa mahtipontisissa
Illatif mahtipontiseen mahtipontisiin
Élatif mahtipontisesta mahtipontisista
Adessif mahtipontisella mahtipontisilla
Allatif mahtipontiselle mahtipontisille
Ablatif mahtipontiselta mahtipontisilta
Essif mahtipontisena mahtipontisina
Translatif mahtipontiseksi mahtipontisiksi
Abessif mahtipontisetta mahtipontisitta
Instructif mahtipontisin
Comitatif mahtipontisine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne mahtipontiseni mahtipontisemme
2e personne mahtipontisesi mahtipontisenne
3e personne mahtipontisensa

mahtipontinen \ˈmɑhtiˌpontinen\

  1. Pompeux, grandiloquent, emphatique.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Forme d’adjectif

mahtipontinen \ˈmɑhtiˌpontinen\

  1. Accusatif II singulier de mahtipontinen.