mahtipontisuus
Étymologie
- Dérivé de mahtipontinen (« pompeux, grandiloquent »), avec le suffixe -uus.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mahtipontisuus | mahtipontisuudet |
| Génitif | mahtipontisuuden | mahtipontisuuksien |
| Partitif | mahtipontisuutta | mahtipontisuuksia |
| Accusatif | mahtipontisuus [1] mahtipontisuuden [2] |
mahtipontisuudet |
| Inessif | mahtipontisuudessa | mahtipontisuuksissa |
| Illatif | mahtipontisuuteen | mahtipontisuuksiin |
| Élatif | mahtipontisuudesta | mahtipontisuuksista |
| Adessif | mahtipontisuudella | mahtipontisuuksilla |
| Allatif | mahtipontisuudelle | mahtipontisuuksille |
| Ablatif | mahtipontisuudelta | mahtipontisuuksilta |
| Essif | mahtipontisuutena | mahtipontisuuksina |
| Translatif | mahtipontisuudeksi | mahtipontisuuksiksi |
| Abessif | mahtipontisuudetta | mahtipontisuuksitta |
| Instructif | — | mahtipontisuuksin |
| Comitatif | — | mahtipontisuuksine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | mahtipontisuuteni | mahtipontisuutemme |
| 2e personne | mahtipontisuutesi | mahtipontisuutenne |
| 3e personne | mahtipontisuutensa | |
mahtipontisuus \ˈmɑhtiˌpontisuːs\
- Emphase, énormité, grandiloquence.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de nom commun
mahtipontisuus \ˈmɑhtiˌpontisuːs\
- Accusatif II singulier de mahtipontisuus.