marcʼhata
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | marcʼhata |
| Adoucissante | varcʼhata |
marcʼhata \mar.ˈɣa.tːa\ intransitif-transitif direct (voir la conjugaison), base verbale marcʼhata-
Variantes
- marcʼhataezh
- marcʼhatiñ
Dérivés
- marcʼhatadenn
- marcʼhataer
- marcʼhataerez
- marcʼhataerezh
- marcʼhataour
- marcʼhataourez
Références
- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 494a