marchotter
Français
Étymologie
Verbe
marchotter \maʁ.ʃɔ.te\ intransitif 1er groupe (voir la conjugaison)
- Marcher (fonctionner) un peu, mais pas très bien.
Variantes orthographiques
Prononciation
- France (Lyon) : écouter « marchotter [Prononciation ?] »
- France (Lyon) : écouter « marchotter [Prononciation ?] »