marculentus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | marculentus | marculentă | marculentum | marculentī | marculentae | marculentă |
| Vocatif | marculente | marculentă | marculentum | marculentī | marculentae | marculentă |
| Accusatif | marculentum | marculentăm | marculentum | marculentōs | marculentās | marculentă |
| Génitif | marculentī | marculentae | marculentī | marculentōrŭm | marculentārŭm | marculentōrŭm |
| Datif | marculentō | marculentae | marculentō | marculentīs | marculentīs | marculentīs |
| Ablatif | marculentō | marculentā | marculentō | marculentīs | marculentīs | marculentīs |
marculentus \Prononciation ?\
Références
- « marculentus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage