marculentus

Latin

Étymologie

Dérivé de marceo, avec le suffixe -ulentus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif marculentus marculentă marculentum marculentī marculentae marculentă
Vocatif marculente marculentă marculentum marculentī marculentae marculentă
Accusatif marculentum marculentăm marculentum marculentōs marculentās marculentă
Génitif marculentī marculentae marculentī marculentōrŭm marculentārŭm marculentōrŭm
Datif marculentō marculentae marculentō marculentīs marculentīs marculentīs
Ablatif marculentō marculentā marculentō marculentīs marculentīs marculentīs

marculentus \Prononciation ?\

  1. Fané, flétri.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Faible, languissant, engourdi.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références