margaritarius
Latin
Étymologie
- (Adjectif) Dérivé de margarita (« perle »), avec le suffixe -arius.
- (Nom commun) Substantivation de l’adjectif margaritarius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | margaritarius | margaritariă | margaritarium | margaritariī | margaritariae | margaritariă |
| Vocatif | margaritarie | margaritariă | margaritarium | margaritariī | margaritariae | margaritariă |
| Accusatif | margaritarium | margaritariăm | margaritarium | margaritariōs | margaritariās | margaritariă |
| Génitif | margaritariī | margaritariae | margaritariī | margaritariōrŭm | margaritariārŭm | margaritariōrŭm |
| Datif | margaritariō | margaritariae | margaritariō | margaritariīs | margaritariīs | margaritariīs |
| Ablatif | margaritariō | margaritariā | margaritariō | margaritariīs | margaritariīs | margaritariīs |
margaritarius \Prononciation ?\ ; première classe
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | margaritarĭus | margaritariī ou margaritarī |
| Vocatif | margaritarī | margaritariī ou margaritarī |
| Accusatif | margaritarium | margaritariōs |
| Génitif | margaritariī ou margaritarī |
margaritariōrum |
| Datif | margaritariō | margaritariīs |
| Ablatif | margaritariō | margaritariīs |
margaritarius \Prononciation ?\ masculin 2e déclinaison
Références
- « margaritarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (page 950)