marmori
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | marmori | marmorit |
| Génitif | marmorin | marmorien marmoreiden marmoreitten |
| Partitif | marmoria | marmoreita marmoreja |
| Accusatif | marmori [1] marmorin [2] |
marmorit |
| Inessif | marmorissa | marmoreissa |
| Illatif | marmoriin | marmoreihin |
| Élatif | marmorista | marmoreista |
| Adessif | marmorilla | marmoreilla |
| Allatif | marmorille | marmoreille |
| Ablatif | marmorilta | marmoreilta |
| Essif | marmorina | marmoreina |
| Translatif | marmoriksi | marmoreiksi |
| Abessif | marmoritta | marmoreitta |
| Instructif | — | marmorein |
| Comitatif | — | marmoreine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | marmorini | marmorimme |
| 2e personne | marmorisi | marmorinne |
| 3e personne | marmorinsa | |
marmori \ˈmɑrmori\
- (Pétrographie) Marbre.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés
- aasianmarmorimurri — guillemot à long bec
- marmorimurri — guillemot marbré
- marmorisorsa — sarcelle marbrée
Forme de nom commun
marmori \ˈmɑrmori\
- Accusatif II singulier de marmori.
Latin
Forme de nom commun
marmori \Prononciation ?\
- Datif singulier de marmor.