marras
Français
Forme de nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| marra | marras |
| \ma.ʁa\ | |
marras \ma.ʁa\ féminin
- Pluriel de marra.
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe marrer | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| tu te marras | ||
marras \ma.ʁa\
- Deuxième personne du singulier du passé simple du verbe marrer.
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | marras | martaat |
| Génitif | martaan | martaiden martatitten |
| Partitif | marrasta | martaita |
| Accusatif | marras [1] martaan [2] |
martaat |
| Inessif | martaassa | martaissa |
| Illatif | martaaseen | martaisiin martaihin |
| Élatif | martaasta | martaista |
| Adessif | martaalla | martailla |
| Allatif | martaalle | martaille |
| Ablatif | martaalta | martailta |
| Essif | martaana | martaina |
| Translatif | martaaksi | martaiksi |
| Abessif | martaatta | martaitta |
| Instructif | — | martain |
| Comitatif | — | martaine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | martaani | martaamme |
| 2e personne | martaasi | martaanne |
| 3e personne | martaansa | |
marras \ˈmɑ.rːɑs\ incomparable
- (Soutenu) (Archaïsme) Inanimé, presque mort, sans vie, mort, mourant.
Maa on marras.
- La terre est sans vie.
- Ryöstöretken uhri makasi martaana maan pinnassa.
- La victime du pillage gisait à terre, inanimée.
Dérivés
- marraskasvi — saprophyte
- marraskuu — novembre
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | marras | martaat |
| Génitif | martaan | martaiden martatitten |
| Partitif | marrasta | martaita |
| Accusatif | marras [1] martaan [2] |
martaat |
| Inessif | martaassa | martaissa |
| Illatif | martaaseen | martaisiin martaihin |
| Élatif | martaasta | martaista |
| Adessif | martaalla | martailla |
| Allatif | martaalle | martaille |
| Ablatif | martaalta | martailta |
| Essif | martaana | martaina |
| Translatif | martaaksi | martaiksi |
| Abessif | martaatta | martaitta |
| Instructif | — | martain |
| Comitatif | — | martaine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | martaani | martaamme |
| 2e personne | martaasi | martaanne |
| 3e personne | martaansa | |
marras \ˈmɑ.rːɑs\
Forme d’adjectif
marras \ˈmɑrːɑs\
- Accusatif II singulier de marras.
Forme de nom commun
marras \ˈmɑrːɑs\
- Accusatif II singulier de marras.