mendicabundus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | mendicabundus | mendicabundă | mendicabundum | mendicabundī | mendicabundae | mendicabundă |
| Vocatif | mendicabunde | mendicabundă | mendicabundum | mendicabundī | mendicabundae | mendicabundă |
| Accusatif | mendicabundum | mendicabundăm | mendicabundum | mendicabundōs | mendicabundās | mendicabundă |
| Génitif | mendicabundī | mendicabundae | mendicabundī | mendicabundōrŭm | mendicabundārŭm | mendicabundōrŭm |
| Datif | mendicabundō | mendicabundae | mendicabundō | mendicabundīs | mendicabundīs | mendicabundīs |
| Ablatif | mendicabundō | mendicabundā | mendicabundō | mendicabundīs | mendicabundīs | mendicabundīs |
mendicabundus \Prononciation ?\
Références
- « mendicabundus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage