mendicabundus

Latin

Étymologie

Dérivé de mendico mendier »), avec le suffixe -bundus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif mendicabundus mendicabundă mendicabundum mendicabundī mendicabundae mendicabundă
Vocatif mendicabunde mendicabundă mendicabundum mendicabundī mendicabundae mendicabundă
Accusatif mendicabundum mendicabundăm mendicabundum mendicabundōs mendicabundās mendicabundă
Génitif mendicabundī mendicabundae mendicabundī mendicabundōrŭm mendicabundārŭm mendicabundōrŭm
Datif mendicabundō mendicabundae mendicabundō mendicabundīs mendicabundīs mendicabundīs
Ablatif mendicabundō mendicabundā mendicabundō mendicabundīs mendicabundīs mendicabundīs

mendicabundus \Prononciation ?\

  1. Qui mendie.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références