mensarius

Latin

Étymologie

(Adjectif) Dérivé de mensa, avec le suffixe -arius.
(Nom commun) Substantivation de l’adjectif mensarius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif mensarius mensariă mensarium mensariī mensariae mensariă
Vocatif mensarie mensariă mensarium mensariī mensariae mensariă
Accusatif mensarium mensariăm mensarium mensariōs mensariās mensariă
Génitif mensariī mensariae mensariī mensariōrŭm mensariārŭm mensariōrŭm
Datif mensariō mensariae mensariō mensariīs mensariīs mensariīs
Ablatif mensariō mensariā mensariō mensariīs mensariīs mensariīs

mensarius \Prononciation ?\ masculin

  1. Relatif au comptoir de banque.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif mensarius mensariī
Vocatif mensarie mensariī
Accusatif mensarium mensariōs
Génitif mensariī mensariōrum
Datif mensariō mensariīs
Ablatif mensariō mensariīs

mensarius \Prononciation ?\ masculin

  1. Banquier, notamment banquier d'Etat.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références