metanaat
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | metanaat |
| Adoucissante | vetanaat |
metanaat \me.ta.ˈnɑːt\ transitif (voir la conjugaison), base verbale metana-
Dérivés
- metanadur (« méthanisation »)
- metanaer (« méthaniseur »)
Références
- Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 860b