metropolita
Italien
Étymologie
- Du latin metropolita.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| metropolita \Prononciation ?\ |
metropoliti \Prononciation ?\ |
metropolita \Prononciation ?\ masculin
- (Religion) Métropolite.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Voir aussi
- metropolita sur l’encyclopédie Wikipédia (en italien)
Latin
Étymologie
- Du grec ancien μητροπολίτης, mêtropolitês (« habitant d'une métropole »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | metropolită | metropolitae |
| Vocatif | metropolită | metropolitae |
| Accusatif | metropolităm | metropolitās |
| Génitif | metropolitae | metropolitārŭm |
| Datif | metropolitae | metropolitīs |
| Ablatif | metropolitā | metropolitīs |
metropolita \Prononciation ?\ masculin
- (Christianisme) (Usage post-classique) Métropolite.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Apparentés étymologiques
Prononciation
- Reims (France) : écouter « metropolita [Prononciation ?] » (débutant)
Références
- « metropolita », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
Étymologie
- Du latin metropolita.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | metropolita | metropolitové |
| Génitif | metropolity | metropolitů |
| Datif | metropolitovi | metropolitům |
| Accusatif | metropolitu | metropolity |
| Vocatif | metropolito | metropolitové |
| Locatif | metropolitovi | metropolitech |
| Instrumental | metropolitou | metropolity |
metropolita \Prononciation ?\ masculin animé
- (Religion) Métropolite.
Titul metropolity přísluší v římskokatolické církvi obvykle arcibiskupovi, jenž je představeným církevní provincie.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Apparentés étymologiques
Voir aussi
- metropolita sur l’encyclopédie Wikipédia (en tchèque)