meussa
: mèussa
Étymologie
Du gothique miltia[1] ou du lombard milzi [2]. Comparer avec l'allemand Milz, le néerlandais milt, l'italien milza.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| meussa \ˈmewso̯\ |
meussas \ˈmewso̯s\ |
meussa \ˈmewso̯\ (graphie normalisée) féminin
- (Anatomie) (Gascon) (Limousin) Rate (organe).
Variantes dialectales
Prononciation
- \ˈmewsa\ (gascon)
Références
- Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
- Patric Guilhemjoan, Elisa Harrer Diccionnari Occitan / Francés (Gasconha), 3 tòmes (A-D ISBN 978-2-86866-159-3, E-N ISBN 978-2-86866-160-9, O-Z ISBN 978-2-86866-161-6), Per Noste, 2020
- Yves Lavalade, Dictionnaire d’usage occitan/français - Limousin-Marche-Périgord, Institut d’Estudis Occitans dau Lemosin, 2010