micans
Latin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | micans | micans | micans | micantēs | micantēs | micantia |
| Vocatif | micans | micans | micans | micantēs | micantēs | micantia |
| Accusatif | micantem | micantem | micans | micantēs | micantēs | micantia |
| Génitif | micantis | micantis | micantis | micantium | micantium | micantium |
| Datif | micantī | micantī | micantī | micantibus | micantibus | micantibus |
| Ablatif | micantī | micantī | micantī | micantibus | micantibus | micantibus |
micans \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique (comparatif : micantior)
- Participe présent de mico (« briller ») :
- Brillant, étincelant.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
- Brillant, étincelant.
Références
- « micans », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage