miraculosus
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | miraculosus | miraculosă | miraculosum | miraculosī | miraculosae | miraculosă |
| Vocatif | miraculose | miraculosă | miraculosum | miraculosī | miraculosae | miraculosă |
| Accusatif | miraculosum | miraculosăm | miraculosum | miraculosōs | miraculosās | miraculosă |
| Génitif | miraculosī | miraculosae | miraculosī | miraculosōrŭm | miraculosārŭm | miraculosōrŭm |
| Datif | miraculosō | miraculosae | miraculosō | miraculosīs | miraculosīs | miraculosīs |
| Ablatif | miraculosō | miraculosā | miraculosō | miraculosīs | miraculosīs | miraculosīs |
miraculosus \Prononciation ?\ ; première classe
- Miraculeux.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « miraculosus », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage