muistiinpano
Étymologie
- Déverbal de la locution verbale panna muistiin (« noter, remarquer, documenter »). De muisti et de pano (« mise, dépôt »), mais aussi en sexualité (« baise, coup »).
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | muistiinpano | muistiinpanot |
| Génitif | muistiinpanon | muistiinpanojen |
| Partitif | muistiinpanoa | muistiinpanoja |
| Accusatif | muistiinpano [1] muistiinpanon [2] |
muistiinpanot |
| Inessif | muistiinpanossa | muistiinpanoissa |
| Élatif | muistiinpanosta | muistiinpanoista |
| Illatif | muistiinpanoon | muistiinpanoihin |
| Adessif | muistiinpanolla | muistiinpanoilla |
| Ablatif | muistiinpanolta | muistiinpanoilta |
| Allatif | muistiinpanolle | muistiinpanoille |
| Essif | muistiinpanona | muistiinpanoina |
| Translatif | muistiinpanoksi | muistiinpanoiksi |
| Abessif | muistiinpanotta | muistiinpanoitta |
| Instructif | — | muistiinpanoin |
| Comitatif | — | muistiinpanoine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | muistiinpanoni | muistiinpanomme |
| 2e personne | muistiinpanosi | muistiinpanonne |
| 3e personne | muistiinpanonsa | |
muistiinpano \ˈmuistiːnˌpɑno\
- Note, remarque (sur un bouquin), mémorisation, documentation.
- (Jeu de mots, sexualité) (Vulgaire) Coup dont on se souvient.
Forme de nom commun
muistiinpano /ˈmuistiːnˌpɑno/
- Accusatif II singulier de muistiinpano.