mujá
Étymologie
- Dérivé de muja (« patin »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | mujá | mujayá | mujatá |
| 2e du sing. | mujal | mujayal | mujatal |
| 3e du sing. | mujar | mujayar | mujatar |
| 1re du plur. | mujat | mujayat | mujatat |
| 2e du plur. | mujac | mujayac | mujatac |
| 3e du plur. | mujad | mujayad | mujatad |
| 4e du plur. | mujav | mujayav | mujatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
mujá \muˈʒa\ intransitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « mujá [muˈʒa] »
Références
- « mujá », dans Kotapedia