mulcebris
Latin
Étymologie
- Dérivé de mulceo, avec le suffixe -bris.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | mulcebris | mulcebris | mulcebre | mulcebres | mulcebres | mulcebria |
| Vocatif | mulcebris | mulcebris | mulcebre | mulcebres | mulcebres | mulcebria |
| Accusatif | mulcebrem | mulcebrem | mulcebre | mulcebres | mulcebres | mulcebria |
| Génitif | mulcebris | mulcebris | mulcebris | mulcebrium | mulcebrium | mulcebrium |
| Datif | mulcebri | mulcebri | mulcebri | mulcebribus | mulcebribus | mulcebribus |
| Ablatif | mulcebri | mulcebri | mulcebri | mulcebribus | mulcebribus | mulcebribus |
mulcebris \Prononciation ?\ deuxième classe parisyllabique
Références
- « mulcebris », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage