mundatorius

Latin

Étymologie

Dérivé de mundatus, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif mundatorius mundatoriă mundatorium mundatoriī mundatoriae mundatoriă
Vocatif mundatorie mundatoriă mundatorium mundatoriī mundatoriae mundatoriă
Accusatif mundatorium mundatoriăm mundatorium mundatoriōs mundatoriās mundatoriă
Génitif mundatoriī mundatoriae mundatoriī mundatoriōrŭm mundatoriārŭm mundatoriōrŭm
Datif mundatoriō mundatoriae mundatoriō mundatoriīs mundatoriīs mundatoriīs
Ablatif mundatoriō mundatoriā mundatoriō mundatoriīs mundatoriīs mundatoriīs

mundatorius \Prononciation ?\

  1. Qui purifie, purgatif.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références