munuaispuu

Étymologie

Composé de munuainen rein ») et de puu arbre »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif munuaispuu munuaispuut
Génitif munuaispuun munuaispuiden
munuaispuitten
Partitif munuaispuuta munuaispuita
Accusatif munuaispuu[1]
munuaispuun[2]
munuaispuut
Inessif munuaispuussa munuaispuissa
Illatif munuaispuuhan munuaispuihin
Élatif munuaispuusta munuaispuista
Adessif munuaispuulla munuaispuilla
Allatif munuaispuulle munuaispuille
Ablatif munuaispuulta munuaispuilta
Essif munuaispuuna munuaispuina
Translatif munuaispuuksi munuaispuiksi
Abessif munuaispuutta munuaispuitta
Instructif - munuaispuin
Comitatif - munuaispuine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne munuaispuuni munuaispuumme
2e personne munuaispuusi munuaispuunne
3e personne munuaispuunsa

munuaispuu \ˈmunuɑisˌpuː\

  1. (Botanique) Anacardier.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

munuaispuu \ˈmunuɑisˌpuː\

  1. Accusatif II singulier de munuaispuu.