myrica
Français
Étymologie
- Du latin myrica (« tamaris »).
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| myrica | myricas |
| \mi.ʁi.ka\ | |
myrica \mi.ʁi.ka\ masculin
- (Botanique) Plante du genre Myrica.
Synonymes
- myrique
Traductions
- Conventions internationales : Myrica (wikispecies)
- Arabe : شَجَرَة الشَّمْع (ar), شَمْعيَّة (ar)
- Espéranto : miriko (eo)
Références
- « myrica », dans Émile Littré, Dictionnaire de la langue française, 1872–1877 → consulter cet ouvrage
- myrica sur l’encyclopédie Wikipédia
Latin
Étymologie
- Voyez myrice.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | myrică | myricae |
| Vocatif | myrică | myricae |
| Accusatif | myricăm | myricās |
| Génitif | myricae | myricārŭm |
| Datif | myricae | myricīs |
| Ablatif | myricā | myricīs |
myrica \Prononciation ?\ féminin
Références
- « myrica », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage