naamari
Étymologie
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | naamari | naamarit |
| Génitif | naamarin | naamarien naamareiden naamareitten |
| Partitif | naamaria | naamareita naamareja |
| Accusatif | naamari [1] naamarin [2] |
naamarit |
| Inessif | naamarissa | naamareissa |
| Illatif | naamariin | naamareihin |
| Élatif | naamarista | naamareista |
| Adessif | naamarilla | naamareilla |
| Allatif | naamarille | naamareille |
| Ablatif | naamarilta | naamareilta |
| Essif | naamarina | naamareina |
| Translatif | naamariksi | naamareiksi |
| Abessif | naamaritta | naamareitta |
| Instructif | — | naamarein |
| Comitatif | — | naamareine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | naamarini | naamarimme |
| 2e personne | naamarisi | naamarinne |
| 3e personne | naamarinsa | |
naamari \ˈnɑː.mɑ.ri\
- Masque, faux visage (édifice qui couvre le visage).
riisua (pois) naamarinsa
- (en)lever la masque
Komediassa antisankari yritti irroittaa arkkipiispalta naamaria, jota tällä ei ollut.
- Dans la comédie l’antihéros essayait d’arracher la masque à un archéveque que celui-là n’avait pas.
Synonymes
Quasi-synonymes
Dérivés
- naamaripalmunäätä — civette palmiste à masque
Forme de nom commun
naamari \ˈnɑːmɑri\
- Accusatif II singulier de naamari.