namítnout
Étymologie
Verbe
namítnout perfectif (imperfectif : namítat) (voir la conjugaison)
Apparentés étymologiques
- námitka, objection
Références
- Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage
namítnout perfectif (imperfectif : namítat) (voir la conjugaison)