namiętny
Étymologie
- Dérivé de namięta, avec le suffixe -ny.
Adjectif
| Nombre | Cas | Masculin animé |
Masculin inanimé |
Neutre | Féminin |
|---|---|---|---|---|---|
| Singulier | Nominatif | namiętny | namiętne | namiętna | |
| Vocatif | |||||
| Accusatif | namiętnego | namiętny | namiętną | ||
| Génitif | namiętnego | namiętnej | |||
| Locatif | namiętnym | ||||
| Datif | namiętnemu | ||||
| Instrumental | namiętnym | namiętną | |||
| Pluriel | Nominatif | namiętni | namiętne | ||
| Vocatif | |||||
| Accusatif | namiętnych | ||||
| Génitif | namiętnych | ||||
| Locatif | |||||
| Datif | namiętnym | ||||
| Instrumental | namiętnymi | ||||
namiętny \nãˈmʲjɛ̃ntnɨ\
Antonymes
Dérivés
- namiętność
- roznamiętniać (« enflammer, passionner »)
Prononciation
- Będzin (Pologne) : écouter « namiętny [Prononciation ?] »
Références
- Cette page comporte des éléments adaptés ou copiés de l’article du Wiktionnaire en polonais, sous licence CC BY-SA 4.0 : namiętny (liste des auteurs et autrices).