norazá
Étymologie
- Racine inventée arbitrairement[1].
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | norazá | norazayá | norazatá |
| 2e du sing. | norazal | norazayal | norazatal |
| 3e du sing. | norazar | norazayar | norazatar |
| 1re du plur. | norazat | norazayat | norazatat |
| 2e du plur. | norazac | norazayac | norazatac |
| 3e du plur. | norazad | norazayad | norazatad |
| 4e du plur. | norazav | norazayav | norazatav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
norazá \nɔraˈza\ ou \noraˈza\ transitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « norazá [noraˈza] »
Références
- « norazá », dans Kotapedia
- ↑ Selon l’argumentaire développé par l’initiateur du kotava, cette langue ne tire pas des autres langues son vocabulaire.