novatus

Latin

Étymologie

Déverbal de novo, dérivé de novatum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif novatŭs novatūs
Vocatif novatŭs novatūs
Accusatif novatum novatūs
Génitif novatūs novatuum
Datif novatūi
ou novatū
novatibus
Ablatif novatū novatibus

novatus \Prononciation ?\ masculin

  1. Mutation, changement.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif novatus novată novatum novatī novatae novată
Vocatif novate novată novatum novatī novatae novată
Accusatif novatum novatăm novatum novatōs novatās novată
Génitif novatī novatae novatī novatōrŭm novatārŭm novatōrŭm
Datif novatō novatae novatō novatīs novatīs novatīs
Ablatif novatō novatā novatō novatīs novatīs novatīs

novatus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de novo.

Références