novatus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | novatŭs | novatūs |
| Vocatif | novatŭs | novatūs |
| Accusatif | novatum | novatūs |
| Génitif | novatūs | novatuum |
| Datif | novatūi ou novatū |
novatibus |
| Ablatif | novatū | novatibus |
novatus \Prononciation ?\ masculin
- Mutation, changement.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | novatus | novată | novatum | novatī | novatae | novată |
| Vocatif | novate | novată | novatum | novatī | novatae | novată |
| Accusatif | novatum | novatăm | novatum | novatōs | novatās | novată |
| Génitif | novatī | novatae | novatī | novatōrŭm | novatārŭm | novatōrŭm |
| Datif | novatō | novatae | novatō | novatīs | novatīs | novatīs |
| Ablatif | novatō | novatā | novatō | novatīs | novatīs | novatīs |
novatus \Prononciation ?\
- Participe passé de novo.
Références
- « novatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage