odoratus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | odoratŭs | odoratūs |
| Vocatif | odoratŭs | odoratūs |
| Accusatif | odoratum | odoratūs |
| Génitif | odoratūs | odoratuum |
| Datif | odoratūi ou odoratū |
odoratibus |
| Ablatif | odoratū | odoratibus |
odoratus \Prononciation ?\ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | odoratus | odorată | odoratum | odoratī | odoratae | odorată |
| Vocatif | odorate | odorată | odoratum | odoratī | odoratae | odorată |
| Accusatif | odoratum | odoratăm | odoratum | odoratōs | odoratās | odorată |
| Génitif | odoratī | odoratae | odoratī | odoratōrŭm | odoratārŭm | odoratōrŭm |
| Datif | odoratō | odoratae | odoratō | odoratīs | odoratīs | odoratīs |
| Ablatif | odoratō | odoratā | odoratō | odoratīs | odoratīs | odoratīs |
odoratus \Prononciation ?\
- Participe passé de odoro.
Références
- « odoratus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage